Give Me Perfect Sunday

10.39

หากลองใช้เวลาหนึ่งวันโดยไม่มีนาฬิกาจะเป็นยังไง ทุกวันนี้เราต้องอยู่กับเวลา นาฬิกาเหมือนจะตามติดเราไปได้ทุกหนทุกแห่ง เป็นคนรู้เวลาก็ดี แต่น่าจะมีบางเวลาที่เราอยู่โดยไร้นาฬิกาบ้าง อ๊ะ...ขนาดอยากอยู่โดยไร้นาฬิกาก็ยังต้องหา(บาง)เวลาอีก

วันนี้เป็นหนึ่งวันที่ได้เจอคนเยอะมาก ความรู้สึกแบบนี้เหมือนไม่ได้เจอมานานแล้ว แต่ก็ทำให้นึกถึงสมัยก่อนตอนยังชอบจัดมีตติ้งอยู่ ปวดหัว วุ่นวาย แต่ก็สนุกดี ถึงเราจะเป็นแค่ส่วนประกอบเล็กๆ ก็ตาม แต่ความรู้สึกแบบนี้แหละที่ทำให้รู้สึกว่าเรามีประสบการณ์ที่น่าจดจำ

เนื่องด้วยวันนี้นิ้วกลมมีงานที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตต์ ตอนแรกยังไม่รู้ว่างานอะไรเลย แต่หัวข้อที่พูดคุยกันฟังดูน่าสนใจ "เที่ยวแล้วเขียน เขียนแล้วเที่ยว" ไปถึงยังมึนงง เพราะมีหลายงานมาก งานนี้คนไปไม่เยอะเลย ส่วนใหญ่เรื่องของนิ้วกลม จะเคยได้ยิน ได้อ่าน ผ่านหู ผ่านตามาส่วนใหญ่ แต่วันนี้มีโอกาสได้ฟังนักเขียนนามปากกา 'เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย' พี่เขาเป็นผู้หญิงแต่เป็นคนชอบเดินทางเหมือนกัน น่าสนใจมาก จริงๆ ตอนผ่านร้านหนังสือ พบว่า สนใจหนังสือของพี่เขาหลายเล่ม แต่ไม่เคยหยิบ เพราะเสียดายเงิน แต่เดี๋ยวงานหนังสือครั้งหน้าจะต้องไปเหมามาซะแล้ว รู้สึกว่าเขาเป็นผู้หญิงธรรมดาๆดี ความคิดไม่ค่อยมีอะไรซับซ้อน ชอบ :D

วันนี้ไม่ได้คุยกับนิ้วกลมอย่างที่ตั้งใจไว้ รู้สึกไม่มีอะไรจะเดินเข้าไปหา 55 ทั้งที่วันนี้อยากจะลองคุยเล่นๆกันดูซักครั้ง อยากปรึกษาปัญหาชีวิต (นิ้วกลม : ผมไม่ใช่จิตแพทย์ครับ) แต่ว่านิ้วกลมก็ยังทำให้ดีใจ ตอนอยู่บนเวที ก็ยังมองมา ทักทาย (คิดเอง)¹ พอลงมาก็มองๆมา ทักทายกันอีกรอบ (คิดเอง)² ไม่เข้าใจตัวเองวุ้ย ทำไมไม่เดินเข้าไปคุยฟระ หงุดหงิดตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย 555

เสาร์หน้านิ้วกลมจะไปนั่งคุยและตั้งคำถามกับคุณสฤณี อาชวานันงทกุล และอาจารย์ปกป้อง จันวิทย์ ในหัวข้อ “การอ่าน การเขียน การเรียนรู้ชีวิตจากหนังสือ” น่าสนใจมาก และสำคัญตรงที่ไปคุยกันที่ People Space โอ๊ะๆๆ แล้วกรูจะกล้าเข้าไปคนเดียวมั๊ย แต่อยากเข้าไปนานแระ หลายคนคงไม่ค่อยรู้จักแพร่งภูธรเนอะ แต่ว่ามันคือบ้านเกิดเราเอง (อพยพถิ่นฐานมาไกลมาก) เดินผ่าน PS มาหลายสิบรอบ แม้แต่ตั้ม วิสุทธิ์ ยังเคยมาตอนมีนิทรรศการ "กระดาษ" แถมวาดรูปให้ทุกคนที่มาด้วย บางทีเราอาจจะเดินผ่านในวันที่ตั้ม วิสุทธิ์อยู่ข้างในแต่เราไม่รู้ 55555  

11.18

ตั้งใจว่าคืนนี้จะนอนไม่ดึก ก็ปล่อยเลยตามเลยอีกละ คาดว่าคงได้พ้นเที่ยงคืนอีกคืนแน่ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าซะด้วย ㅠㅇㅠ เขียนเรื่องพี่เอ๋ไป ก็เลยเข้าไปหาข้อมูล People Space แล้วก็ไหลไปเรื่อย เจอบล๊อกชาวฟลาเนอร์ แฟนคลับนิ้วกลม หลายคนเขียนสนุกดี รวมกลุ่มกันเพื่อทำอะไรให้คนๆหนึ่ง...นี่ดีจัง :ㅇ บางทีก็อยากกลับไปอยู่จุดนั้นอีก เจอคนที่ชอบอะไรเหมือนๆกัน คุยภาษาเดียวกัน มันทำให้มีพลังทำอะไรต่อมิอะไรได้เยอะเลย

จากนั้นเราก็ไหลไปใน Ayo-Magazine รู้สึกว่าเวปเทพขึ้นเรื่อยๆ :D รู้สึกละอายเหมือนกันแฮะไม่ได้เข้าไปรีวิวของกินมานานมากกกกกกกกกกก ความจริงคือ ช่วงนี้ขาดทุนทรัพย์มากค่ะ 5555 ใครอยากอ่านข่าวบันเทิงเกาหลีแบบอินไซต์เพราะคนทำทำด้วยใจรักจริงๆ เชิญคลิ๊กที่ลิ้งค์ขวามือได้เลย (ฝากบอกชาวเอโย่วผ่านทางนี้ว่าเร็วๆนี้อาจจะได้คัมแบ็คเสตจ มีแพลนจะไปกินฮันกุกอิมชิกกับออนนี่ค่ะ อิอิ)

เรื่องน่ากังวลใจในตอนนี้

- ลูกกระตาของข้าพเจ้าข้างขวา คือ มันเบลอๆพร่าๆ เหมือนเห็นอะไรติดตามาได้พักหนึ่งแล้ว แต่คิดว่าวันนั้นเล่นเนตมากไปเลยเป็น แต่ไม่ใช่ มันเป็นอย่างต่อเนื่อง แต่เราก็ยังปล่อยไป ไม่สนใจ จนตอนนี้เริ่มกลัวจะเป็นต้อหินซะแล้ว T^T ไม่กล้าไปหาหมอ อาทิตย์นี้ว่าจะเล่นเนตให้น้อยลง ถ้ายังไม่ดีขึ้น อังคารหน้าต้องไปหาคุณหมอสุดหล่อแล้ว เขินจัง ต้องไปเบิ่งตาจ้องกับหมอเนี่ย >.< อีกอย่างตอนนี้ก็ควรจะเริ่มดูหนังสืออย่างจริงจังแล้ว ไอซ์จริงจังแล้ว เราล่ะ ?

- วันก่อนเจ๊เป้ส่งดวงมาให้อ่านตรงมากเขาบอกว่า "เรื่องต่างๆ มักเป็นความคิดฝัน ฟุ้งซ่านมากกว่าจะปรากฏจริง ดังนั้นเป็นช่วงที่ต้องตั้งสติดีๆ ไม่งั้นจะคิดมากเตลิดเปิดเปิงไม่รู้เหนือรู้ใต้ไปเรื่อย" อ่านแล้วฮาเลย ชอบประโยคสุดท้ายมาก ไม่งั้นจะคิดมากเตลิดเปิดเปิงไม่รู้เหนือรู้ใต้ไปเรื่อย << นั่นสิ...กรูจะคิดมากไปไหนวะ คิดได้ทุกเรื่องจริงๆ

- สมัครงานอังคารนี้ >> อ๊ากกกกกกกกกก...กังวลใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่อยากทำมากกกกกกกกกกกกกเหมือนกัน (เป็นงานในฝันที่ไม่รู้ว่าพับเก็บไปตั้งแต่ตอนไหน) ตอนแรกกะไปพรุ่งนี้เลย แต่ไม่พร้อม 555 วันนี้พยายามลองแต่งหน้ามากกว่าทุกวัน เพราะทุกวันทาแป้งอย่างเดียว 555 แต่ทุกคนคงไม่สังเกตุถึงความเปลี่ยนแปลงของมัน ไปถึงก็เหงื่อแตกพลั่กแล้วอ่ะ -*- ทำงานโรงแรมต้องดูดี (ดูดีไม่เป็น แต่ดูโทรมอ่ะถนัดมาก) นอกจากนั้นต้องเก่งภาษา (ถ้าภาษาไทยไหลลื่นเลยล่ะ) ต้องมั่นใจ มี eye contact (ถ้าเป็นหน้าผากคอนแทคละพอมี เพราะเวลาไม่มั่นใจ ชอบก้มหน้าก้มตา เอาหน้าผากเข้าสู้) มีความอดทน (อดทนมาก แต่ซุ่มซ่ามด้วย พอไหวมั๊ย) และอื่นๆอีกมากมาย (คิดมากอีกแล้ว)

สรุปเกลียดตัวเองเพราะความกลัวและความไม่มั่นใจและความอายและความประหม่า ช่วยเอามันออกไปจากร่างกายนี้ทีได้ไหมมมมมมมมม  

'สุภาษิตวันนี้'

ดันทุรังกับความเป็นไปไม่ได้ - ด.ญ.หัวจุก (ใช่เลย ณ จุดนี้ ดันทุรังมาก ความคิดวนเวียนเข้าๆออกๆ)

ทุกฝันล้วนต้องการการสานต่อ ถึงแม้ว่ามันจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม - Brainstorm (ประโยคนี้ทำให้เรารู้สึกมีแรงอยากจะเก็บฝันของเราไปเรื่อยๆจนกว่าวันที่เราทำให้มันเป็นจริงมา ในเมื่อความฝันไม่มีวันหมดอายุ แล้วทำไมเราถึงต้องทิ้งมันล่ะ?)

จะไม่ปิดท้ายด้วยรูปผู้ชายคงจะไม่ได้ เดี๋ยวผิด concept blog (ซึ่งความจริงมันก็ผิดมาได้ซักพักแล้วล่ะ) มีคนปล่อยรูปจีตอนสมัยเด็กออกมา เห็นแล้วมีความสุข แมนมากกกกกกกก (ปัจจุบัน ..... ) แต่มันก็นะถ่ายรูปแต่ละรูปจะทำปกติเหมือนคนอื่นไม่ได้เลย โดดเด่นตั้งแต่เด็กเชียว 555 คิดถึงว่ะ