Give Me Perfect Sunday

ตั้งใจจะอัพบล๊อคมาตั้งหลายวันแล้ว บางวันก็พิมไปได้ครึ่งทางแล้วก็ลบทิ้ง รู้สึกเขียนแล้วไม่เป็นตัวเองยังไงบอกไม่ถูก สรุปสถานการณ์คุณปิ๊ก ณ ขณะนี้ : กำลังเคว้งคว้างอย่างไร้สติ ฮ่าๆๆ อยากเป็นคนทะเยอทยานมากกว่านี้ แล้วก็อยากมีเป้าหมายในชีวิตจัง อิจฉาคนที่เขาเกิดมาแล้วรู้เลยว่าตัวเองอยากเป็นอะไร อยากให้เส้นทางของอนาคตมันเป็นเส้นทางทางเดียวจัง เราจะได้ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจะเลือกเลี้ยวไปทางไหน ตอนนี้จอดรออยูที่ปั๊มมาหลายเดือนละ จนเจ้าของปั๊มจะไล่ออกจากปั๊มอยู่แล้ว เฮ้อๆๆๆ ทุกวันนี้อัพบล๊อกก็ไม่พ้นเรื่องนี้เลยจริงๆ

ตอนนี้เพื่อนๆมหาลัยอื่นเริ่มจะรับปริญญากันแล้วอ่ะ รู้สึกว่าเร็วมากๆ แล้วก็ตื่นเต้นแทน ยังไม่รู้ว่าจะให้อะไรเพื่อนเลย โฟโต้ช็อปก็ไม่แตะมานานโคตรรรรรร กลับมาทำใหม่ตอนนี้จะทำอะไรเป็นบ้างวะเนี่ย -*-

ว่าแต่ช่วงนี้เป็นช่วงแห่งการสูญเสียเงินในกระเป๋าแฮะ แทบไม่ได้ซื้ออะไรของตัวเองเลย เมื่อวานก็เพิ่งซื้อของขวัญให้น้องรหัส ปัจจุบันมีน้องรหัสเป็นจำนวน 12 คน << เป็นสายโคมันดีตรงไหนเนี่ย 55 บ่นไปงั้นๆ แต่รักน้องรหัสทุกคนเลยน้า >.< ปีนี้ได้น้องรหัสผู้ชายมา 2 คน ผู้หญิง 1 คน หลังจากสายรหัสเรา เกือบจะเป็นหญิงล้วนมานานละ 555 รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจังเนอะ ยังรู้สึกว่าตอนเรามารับน้องยังเพิ่งผ่านไปไม่นานเองอ่ะ แป๊บเดียวกลายเป็นพี่แก่ซะแล้ว ตอนพาน้องไปกินติม แล้วแบบน้องยกมือไหว้กันทั้งโต๊ะ แบบเขินนนนนนนน อ๊ากกกกกก คนอื่นรู้หมดเลยว่าอินี่มันแก่ๆๆๆๆ

ตอนนี้มานั่งคำนวณค่าใช้จ่ายจิปาถะสำหรับวันรับปริญญา พบว่า ... ทำไมค่าใช้จ่ายมันเยอะขนาดนี้วะ เราต้องลงทุนอะไรไปมากมายขนาดนี้เชียว ? เดี๋ยวไว้ต้องจับลิสต์เอาไว้ก่อน ไม่งั้นหาเงินไม่ทันแน่ T^T 

เรียนเกาหลีแค่สามวันมันก็สบายขึ้นเหมือนกันนะ อย่างน้อยเราก็มีเวลาทบทวนบ้าง (เหรอ?) ไม่งั้นออกทุกวันก็เบื่อ เปลืองตังค์ค่ากินอีก ตอนนี้ก็กินแบบไม่บันยะบันยังอีก ใกล้จะรับปริญญาแล้วนะโว้ยยยยยคุณปิ๊ก

ขอจบการบ่นแต่เพียงเท่านี้

อันยองฮี เคเซโย

555+

ป.ล. หวังว่าทริปปายปีนี้จะไม่ล่มแล้วนะ สาธุ!