[Series] High School Teacher 2003

posted on 09 May 2009 01:16 by ueno

Photobucket  

เรื่องนี้เป็นอะไรที่เกินคาดจริงๆ 55555 แบบว่าตอนแรกเจ๊สั่งหนังมา 3 เรื่อง คุณปิ๊กก็บอกก่อนเลยว่า ขอเรื่องนี้เรื่องแรกนะ ชื่อเรื่องและเนื้อหาดูเป็นอะไรที่น่าสนใจ เรื่องราวความรักระหว่างครูหนุ่มกับนักเรียนสาว >//< แต่ปรากฏว่าทั้งหมดทั้งมวลที่เราจินตนาการไปก่อน มันไม่ใช่เลย ไม่เลย~

หนังเรื่องนี้จริงๆ ต้องบอกว่าเป็นหนังเศร้า ยิ้ม โรแมนติก อบอุ่น เหงา แต่ว่าที่แบบสุดๆ คือ ความเครียดและความรุนแรงค่ะพี่น้อง โฮฮฮฮฮ ดูแล้วแบบเครียดมาก จิกหัวตัวเองไปหลายรอบ แต่บางทีในความรุนแรง หนังเรื่องนี้ก็สะท้อนสังคมอีกด้านนึงของญี่ปุ่นได้ดีว่ะ

ประเด็นคือกูชอบพระเอกคนนี้ ซึ่งในปี 2003 นั้น ช่างดูละอ่อน (แต่ก็เริ่มมีริ้วรอยของความแก่นิดๆแล้ว) ส่วนนางเอกก็น่ารักอ่ะ คือบทสนทนาระหว่างพระเอกนางเอกเป็นอะไรที่ทำให้อบอุ่นและทำให้หวั่นไหวมากมาย น่ารักอ่ะ แต่ว่าตัวละครอื่นๆ โอย...มันช่างจิต ดูไปดูมา อยากวัดระดับความจิตของตัวละคร หาคนปกติได้น้อยมาก (บอกแล้วว่าเป็นหนังที่ดูแล้วเครียด) แต่ตอนจบก็แอบซึ้ง(ปนคาใจ) น้ำตาจะไหล ยิ่งเพลงนี้ด้วย ชอบมาก มันฟังแล้วเศร้ามากอ่ะ 

 

 

       

ขอเข้าเรื่องตัวเองบ้าง ช่วงนี้ช่างห่อเหี่ยวใจ อยู่ไปแบบวันๆ แรงบันดาลใจหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ดูเหมือนว่าโลกช่างเงียบเหงาและน่าเบื่อ จริงๆ สิ่งที่มีให้ทำและควรทำก็มีอยู่ อาทิเช่น การเขียนไดอารี่ส่งซอนแซงนิม (กูดองมากี่วันแล้ว?) ทบทวนสิ่งที่เรียนมา (ไหนเมิงว่าจะจริงจัง) จัดห้อง (ตอนนี้ห้องเมิงน่ากลัวมากปิ๊ก) ทำความสะอาดบ้าน (เมิงคิดจะเนียนไม่ทำใช่มั๊ยอาทิตย์นี้) และอีกหลายๆ อย่าง แต่ทำไมถึงไม่ยอมทำอะไรที่มันควรทำซักทีก็ไม่รู้

ตอนนี้นั่งแต่ดูคลิปเก่าๆ ของบิ๊กแบง มีความสุขดี แต่มันก็ยังเหมือนชีวิตขาดอะไรไป ชีวิตเราจะฝากไว้กับหน้าจอเล็กๆนี้ตลอดไปคงไม่ได้ แต่พอคิดเรื่องงานขึ้นมาก็หดหู่ได้อีก ตอนไม่มีก็อยากจะทำหนักหนา แต่ลางว่าจะมีงานทำขึ้นมา ก็กลัวจริงๆ ฮืออออออออออ โลกของความเป็นจริงกับความฝันมันช่างต่างกัน

อยากรู้ว่าความฝันคนเรามีอายุขัยเท่าไหร่กันนะ ?

เฮ้อ... 

"คิดถึงคนคนนี้สุดๆ"

UPDATE

- คอมพัง เอาไปซ่อม เสียตังค์ โดนด่า

- หิ้วกลับมาต้องนั่งโหลดโปรแกรมอะไรต่อมิอะไรอีก

- ไม่เสร็จสิ้น วันจันทร์ต้องกลับไปที่ร้านคอมอีกรอบ ไปเอาจียงกลับบ้าน

(เพราะวันนี้แม่งทำช้า จียงไม่ได้กลับบ้านเลย ฮือ)

- พรุ่งนี้ต้องนั่งเขียนไดอารี่ 4 วันรวด

(ปัญหาคือกรูยังต้องนั่งเปิดหาศัพท์แทบทุกคำ)

- ตั้งแต่พรุ่งนี้จะพยายามนอนไม่ให้เกินเที่ยงคืน

(ฉะนั้นคืนนี้เต็มที่!~ - -")

- ห้องน้ำ ตู้เสื้อผ้า โต๊ะเขียนหนังสือ ยังถูกคงไว้ซึ่งสภาพที่น่ารังเกียจที่สุด

- พรุ่งนี้ต้องออกไปแร่ดข้างนอกอีก กว่าจะกลับบ้าน เฮ้อ...

- ตอนนี้เรากลัวท้องฟ้า

- ปรับความเข้าใจกับพี่เรียบร้อย บอกความรู้สึกออกไปแล้ว เฮ้อ....โล่ง

- ใช่แล้ว...วันนี้เป็นวันมหัศจรรย์

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

มาขอคิดถึงควอนด้วยคนค่ะ
แบบว่ากลับมาได้แล้วนะจี!!
big smile big smile big smile big smile

#2 By YO♥ 지용 on 2009-05-09 09:18

กรี๊ซซ นาโอะ-ซัง!!
ชอบพระเอกคนนี้เหมือนกันค่ะ
อ่านเรื่องแล้วทำให้อยากดูแฮะ
ต้องหามาดูมั่งซะแล้ว

#3 By llsllAku on 2009-05-09 14:19

ชีวิตเราจะฝากไว้กับหน้าจอเล็กๆนี้ตลอดไปคงไม่ได้
^
^
เหนด้วยเต็มที่เลยคุนปิ๊ก
ไอ้หน้าจอเล็กๆนั่น เปนแค่ส่วนนึงในชีวิตเรา อย่าปล่อยให้มันเปนทั้งหมดของชีวิตเรา

การเปลี่ยแปลงในชีวิต มันเกิดขึ้นได้หลายครั้ง เรียนรู้ที่จะอยู่กับมันนะ
(มามองดูตัวเอง แก่จังวุ้ย เหนน้องมาตั้งแต่เล็ก นี่โตเปนสาว จะทำงานแล้ว
cry )

#4 By Piggie on 2009-05-09 21:19

^
^
เย้! พี่ออม หายหน้าไปนาน ดีใจจังค่ะที่แวะมาทักทายกัน

จริงๆก็รู้นะว่าสุดท้ายในชีวิตเราต้องเจอความเปลี่ยนแปลงไม่รู้อีกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงเลยจริงๆ

ไม่น่าเชื่อว่าเรารู้จักกันมาเกือบจะสิบปีแล้วมั้งเนี่ย อิอิ surprised smile

#5 By ++Kun Pik++ on 2009-05-10 00:02

อ่านแล้วกลัวแกนิดนึง
จิกหัวตัวเองไปหลายรอบ 555
เห็นภาพแกกำลังเอาหัวโขกกำแพง จิกผมตัวเอง
เหมือนคนกินยาไม่เขย่าขวด 55555555

ตอนนี้เราก็อยากหางานจริงจังบ้างแล้วเมหือนกัน
ลังเล หล่ายสิ่งจริงๆ
อยากเรียนต่อ แต่ก็กลัวว่าจะไม่คุ้มค่า
กับหลายๆสิ่ง อยากมั่นใจกว่านี้

มีแต่คนบอกงานหายากจริงๆ
ถ้าแกทำ แล้วก็สุ้เว่ยย
ก้าวแรกมักจะทำให้เรากลัวเสมอ

#6 By ด.ญ. หัวจุก on 2009-05-16 02:00