Meeting You is Such a Miracle

ตอนช่วงประมาณมอห้า เหงามาก เพื่อนๆมีแฟนกันไปหมด การได้รักใครซักคน แม้ว่าจะเป็นรักข้างเดียวก็ตาม ยังดีกว่าการที่ไม่มีใครให้รักเลย นั่นทำให้เราเริ่มมองหาความรักครั้งใหม่ แล้ววิปก็เข้ามาเป็นคนคนนั้น...

เจอหน้าก็ไม่รู้จะคุยอะไร แค่ทักยังโคตรเขิน! เพื่อนเลยยุให้แอดเอ็มเอสเอ็น ตอนแรกเราก็พยายามคุยเรื่องเก่าๆ สมัยอุดมฯ ถามถึงเพื่อนคนนู่นคนนี้ แต่วันแรกก็ทำเรื่องซะแล้ว เพราะความตื่นเต้นจัด ดันไปเผลอพิมใส่ห้องของมันว่า "เดี๋ยวก๊อปที่คุยกับวิปให้อ่านมั๊ย" คือจะเล่าให้เพื่อนฟัง แล้วดันพิมใส่ห้องมัน โคตรซื่อบื้อเลย เราว่ามันคงรู้ตั้งแต่วันนั้นแล้วว่าเราชอบมัน

แต่หลังจากนั้นเราก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกอย่างเป็นเพียงความผิดพลาดทางเทคนิค ฮ่าฮ่า แต่ความวัวยังไม่ทันหาย ความความก็เข้ามาแทรก

อยู่ๆ วิปก็หายตัวไปจากโรงเรียนและอินเตอร์เนตหลายวัน เลยให้เพื่อนไปสืบให้...รู้มาว่ามันเป็นไข้หวัดใหญ่ แต่มันจะสืบให้เนียนๆหน่อยไม่ได้ ดันบอกไปว่ามีเพื่อนชอบอยู่ อ๊ากกกกก!! เท่านั้นแหละ...วิปมันอยากรู้อยากเห็นมากๆว่าคนคนนั้นคือใครกัน? แต่เราก็ยังทำไม่รู้ไม่ชี้คุยกับมันเหมือนเดิม...

...ครั้งหนึ่งวิปเคยให้ช่วยหางานในอินเตอร์เนตให้ ปกติไม่เคยหาอะไรเจอเลยนะ...แต่พอเป็นมันขอมา โหย...ความรู้แน่นปึ้ก จัดไปๆๆๆ

วิป : โหห ขอบคุนมากเลยปิ๊ก //แค่คำๆเดียว ก็ดีใจแล้ว//

หลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆ ส่วนใหญ่เราเป็นคนทักมาก่อนตลอด แทบจะนับครั้งได้เลยที่มันทักเราก่อน แต่เวลาคุยมันก็ไม่ได้ปล่อยให้เราถามอยู่ฝ่ายเดียว บอกแล้วว่าวิปเป็นคนคุยสนุก ตอนป.6 เป็นยังไง ตอนนี้ก็ไม่เปลี่ยนไปเลย

ปิ๊ก : บายๆ ไปแล้วนะ
วิป : บ๊ายบายๆๆ ฝันดีคับผมมม

(แร่ดมากกกก...แต่ก็แอบอมยิ้มล่ะนะ)

หลายครั้งที่เราคุยกันเรื่องผู้หญิงน่ารักๆ ซึ่งเรื่องพวกนี้วิปจะเป็นคนชวนคุยตลอด (โหย...ถ้ามันรู้ว่าเราชอบมันอยู่แล้ว แสดงว่ามันใจร้ายมากๆเลยนะเนี่ย) 
 
วิป : แล้วนี่ปิ๊ก ในห้องปิ๊กนี่คนน่ารักๆเยอะนี่
วิป : 55555555
วิป : รวมปิ๊กด้วย

....

รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ได้ออกมาใจจริง แต่ก็ยังอดหวั่นไหวไปได้ แย่จริงเรา! 

วันนี้เอาอีกแล้ว...

วิป : ปิ๊กๆ
วิป : ปิ๊ก ชอบ ผู้ชายแบบไหน
วิป : ตี๋ๆ ขาวๆ หรือว่าแบบ ?

...

รู้อยู่ว่าถามเพราะมันมีปมด้อยเรื่องมันดำ 55 แต่เมิงอย่ามาถามแบบนี้ได้มั๊ยวะ มันชวนคิดนะว้อย

เราคุยกันผ่านโปรแกรมเอ็มเอสเอ็นกันนานหลายเดือน แต่พอเจอหน้ากัน...จะให้ทัก ก็เหมือนเป็นใบ้ขึ้นมาซะอย่างนั้น วันนึงวิปนั่งอยู่กับยู...จู่ๆพอเราเดินผ่าน วิปก็ขอมือถือไปดู โอย...จะตายอยู่แล้วรู้มั๊ยเนี่ย ยืนแล้วมันไม่รู้จะเอามือไปไว้ตรงไหน

ไหนจะตอนช่วงกีฬาสี ต้องไปทำคัตเอาท์ที่โรงเรียน..กำลังนั่งตัดโฟมกับเพื่อนอยู่ วิปก็เดินผ่านมา เพื่อนสะกิดๆ เห็นแล้วโว้ย แต่ก้มหน้าสุดฤทธิ์ วิปยืนคุยกับใครไม่รู้ซักพัก ก็เดินไป เฮ้อ...เวลาเจอมันทีไร เหมือนหายใจไม่ออกทุกที พอวันนั้นกลับไปออนเอ็มเอสเอ็นเหมือนทุกที คราวนี้วิปทักมาก่อนแฮะ...

วิป : โกดดดดดดดดดดด

ปิ๊ก : เฮ้ย ! โกดอะไร

วิป : วันนี้ไม่ยอมทักกันเลยนะ

ความจริงทำไมมันไม่ทักเราก่อนละ แต่เราก็ตอบไปว่า...

ปิ๊ก : ก็นึกว่าไม่เห็น เลยไม่ได้ทัก วันหลังจะทักแล้วกันนะ :D

...

เฮ้อ...เรานี่ไม่มีมารยาหญิงเอาซะเล้ย

จนวันหนึ่งรู้มาว่าวิปมีคนที่ชอบแล้ว ชอบแบบจริงจัง ... แล้วเพื่อนคนนึงก็มาบอกกับเราว่า มันกลัวเราจะไม่ชอบผู้หญิงคนนั้น คือสรุปว่าวิปมันก็รู้แล้วล่ะว่าเราชอบมัน แต่ทำไมต้องพูดแบบนี้ด้วย ไม่เข้าใจเลย วันนั้นเลยไม่ได้ทักเอ็มเอสเอ็นมันไป วิปเลยเป็นคนทักมาเอง มันก็คงจะรู้สึกว่าเราแปลกๆไปเหมือนกัน วันนี้มานั่งอ่านบทสนทนาเก่าๆ แล้ว ไม่รู้ตัวเลยว่ามันถามถึงคนที่มันชอบหลายครั้งมาก

พอเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมา จู่ๆก็เลยรู้สึกอยากบอก อยากบอกความรู้สึกตัวเองมาก ประมาณว่าเป็นแผลแล้ว ขอเอาทิงเจอร์ราดซ้ำอีกที 555 ซาดิสต์นี่เองเรา ความจริงอยากบอกเพื่อตัดใจ เพราะรู้อยู่แล้วว่าต้องผิดหวัง เลยรวบรวมความกล้าบอกความรู้สึกนั้นผ่านทางเอ็มเอสเอ็น

แต่บอกไปแล้วไม่ได้ช่วยอะไรเลย...ความรู้สึกยังเหมือนเดิม...เท่าเดิม...

จนวันที่วิปมีแฟนเป็นตัวเป็นตนจริงๆ ก็ยังไม่เปลี่ยนความรู้สึก เห็นเดินด้วยกัน นั่งด้วยกัน แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไรมากมายอีกแล้ว

ก่อนจบม.6 จะมีการเล่นดนตรีแค่เฉพาะของเด็กม.6 เอง และงานนี้วิปก็ขึ้นไปเล่นคีย์บอร์ดด้วย (นี่ก็คงเป็นอีกเหตุผลนึงที่ชอบมันละมั้ง เกิดวันที่ 18 มกราคม เรียนเปียโนตั้งแต่เด็ก เล่นเก่งโคตรๆ เหมือนใครก็ไม่รู้ :D)

ภายในฮอลล์เงียบสงัด เสียงคีย์บอร์ดล้วนๆของเพลง "ดาว" บรรเลงขึ้น

...คำตอบของเพลงนี้ถูกบอกขึ้นตั้งแต่หลายเดือนก่อนแล้ว...