Meeting You is Such a Miracle

เมื่อวานเพิ่งบ่นไปหยกๆใช่มะว่ากลัวจะไม่ได้เจอแล้ว แต่ในที่สุดวันนี้เรียกได้ว่าเป็นวันที่ตัดสินใจถูกที่สุด แพลนของเราก็คือ ออกจากบ้านมาก่อน รู้ว่าน้องไปไหน ก็จะได้ไปได้ ออกจากบ้านมาพร้อมพี่ก็ยังรู้สึกไม่แน่นอนกับใจตัวเองเท่าไหร่ แบบว่าไม่มีคนรู้จักตามเลยงัย แต่พอถึงออฟฟิศพี่ ก็ตัดสินใจว่าไปลองดูลาดเลาที่โรงแรมก่อน ขอบอกว่าอโลน..น..น..น คือเวลาไปแบบนี้แล้วไม่ค่อยกล้าชวนใครไป เกิดไม่เจออะไรงี้ขึ้นมา เราจะชอบคิดว่ามันเป็นความผิดของเรา ก็เลยลุยเดี่ยวไปก่อน ตอนแรกเข้าไปนั่งรอในโรงแรมแล้ว แต่เดินว่อนมากไปหน่อย ก็เลยต้องออกมารอข้างนอก 555 กำลังจะตัดสินใจว่าไม่รอแล้ว ก็เลยโทรหาโม ... โมไปยื่นใบสมัครฝึกงานแถวๆนั้นพอดี โมบอกว่าอย่าเพิ่งกลับเลย เดี๋ยวตามไป สุดท้ายก็เลยรอ ตอนแรกที่มาถึงไม่มีแฟนคลับเลย ก็เลยกลัวว่ามันจะออกไปแล้วป่าวฟระ แต่ซักพักก็เริ่มมีแฟนคลับมา ก็เลยโล่งใจ ...

แล้วคือตารางงานวันนี้ไม่รู้อะไรเลย ต้องขับรถตามอย่างเดียวอ่ะ พอดีไปทำความรู้จักกับน้องกลุ่มนึง แล้วน้องเค้าอัธยาศัยดีมาก ก็เลยชวนว่าไปด้วยกัน ให้น้องรออยู่หน้าโรงแรม แล้วเราไปเรียกแท๊กซี่รอ คุยๆแล้วก็เลยเหมาเค้าทั้งวันเลย ไม่งั้นมาเรียกมันจะไม่ทัน โมกับเราก็ไปสแตนบายรออยู่ที่แท๊กซี่ แต่ปรากฏว่าเริ่มต้นก็หลุดซะแล้ว 555 เพราะว่ารถมันกลับรถหน้าโรงแรมเลย แต่รถเรากลับไม่ได้ แต่น้องก็โทรถามรถคันอื่นๆเอา สุดท้ายก็เลยรู้ว่ามันไปเอสพานาด ไปถ่ายรายการ wake club โอย...น้องเล่นไอซ์สเกตกัน แบบว่าไม่ไหวแล้วๆ มันดีใจมากมายเลย คือออกมาตามก็ไม่ได้กะว่าจะได้เจอขนาดนี้ แค่ได้เจอตอนขึ้นรถ-ลงรถก็พอแล้ว ก็ไปเกาะขอบดูน้องฉิวไปฉิวมา วันนี้จีใส่เสื้อดำ กางเกงแดง ใส่หมวก น่ารักอีกแล้ว ตอนที่มันโบกไม้โบกมือให้ แบบว่าตื้นตัน อยากได้ชอตแบบนี้แหละ รู้สึกดีกว่างานแจกลายเซนอีก แต่น้องมีแอบเกือบล้มนิดนึง หมวกหลุดเลย ได้ยินเสียงมันร้องว่า "โอ๊ะ" ด้วย (อายละซี้ 555) ที่ฮาสุดนี่ต้องเท๊มเลย มันเล่นไม่เป็น 555 ต้องค่อยๆกระดึ๊บไป มีใครล้มด้วยมั้ง แต่จำไม่ได้แล้ว (จำได้แล้วว่าน้องแด) วันนี้แอบได้จับมือกับน้องแดแล้ว ตอนน้องว่อนมา ดีใจๆๆๆ น้องมันร้องเพลงตามอยู่ตลอดเวลาอ่ะ โคตรน่ารักเลย น้องซึง แทยัง ก็แบบว่าแจกรอยยิ้มกันอยู่ได้ แล้วก็ได้ดูอยู่ซักพักนึง เค้าก็ให้ออกไปรอข้างนอก พลาดตอนอิจีมันโฉบมาให้จับมือเลย งงมันอีกแล้ว วันนี้มันไปกินอะไรมาฟระ ? พอตอนเดินออกมาขึ้นลิฟท์ มันก็ยังให้จับมืออีก แบบว่าอิจีเพี้ยนวันนี้ แต่เห็นน้องบอกว่ามันมีถอนหายใจด้วย อารมณ์คงเหนื่อย แต่ก็ยังให้จับ เพี้ยนมากๆ ผิดกับวันก่อนๆเลย

พอมันลงลิฟท์ไป เราก็วิ่งกันสุดชีวิต ให้พี่แท๊กมารอหน้าห้างฯ แล้วก็ขับตาม คราวนี้ไม่หลุดแล้ว เดาว่ามันไปกินที่โคเรียนทาวน์กันถูกด้วย แต่เดาร้านผิด 555 น้องไปกินจางวอนกัน แต่มาถึงน้องก็ขึ้นไปแล้ว ก็เข้าไปนั่งกินในร้านรอๆๆ เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่กินอะไร แต่มากินก็กินไม่ค่อยจะลง เพราะอิ่มใจ 555 มีน้องขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ก็บอกว่าเห็นเท๊มนั่งเล่นเกมส์อยู่มั้ง คนอื่นจำบ่ได้(คือกรูจำไม่ได้ว่าน้องบอกว่าอะไรบ้าง) แต่ไม่เห็นจี แป๊บนึงมันก็ลงมากัน ใกล้ชิดได้อีก ก็โต๊ะเราแบบว่านั่งโคตรติดบันไดเลย แต่เท๊มปิดหน้าปิดตาลงมาเชียว น้องแดหันมาทำหน้าแบบ "โห" 555 แทยังใส่หูฟังอันเบ้อเริ่มเลย ซึงรีก็แจกรอยยิ้มเช่นเคย แล้วตรูก็เกิดอาการงงแตกแล้ว อิจีล่ะ ???????? แบบว่าตอนเข้ามาไม่เห็นด้วย ก็เลยจิตตกไป แต่น้องก็วิ่งกันออกไปแล้วอ่ะ สวนกับพวกสต๊าฟ คงเข้ามารับจีนั่นแหละ ตอนหลังมารู้ว่ามันเปลี่ยนกางเกงอยู่ แต่งตัวเก่งเกินไปมั๊ยจี - -* 

แต่สรุปเราตามรถน้อง 4 คน ตอนนั้นยังไม่รู้ว่ามันกลับโรงแรมกัน ฮือ...ตรูอยากตามจีอ่า แต่พอรู้ว่าคนอื่นๆเข้าโรงแรมกัน จีไปพาราก้อน ก็แบบว่ารีบตามไป โอย...ไม่อยากจะคิด มันกล้ามากนัก ไปช้อปปิ้งเนี่ย แบบว่าพอไปถึงก็ยังไม่เจอ เดินหาๆอยู่ รู้แต่ว่าอยู่ชั้นเสื้อผู้ชาย ซักพักก็เห็น ... จีมันน่ารักเกินไปแล้วนะเนี่ย วันนี้ดูมันอารมณ์ดีจริงๆนะ ไปเปลี่ยนกางเกงแดง เป็นกางเกงยีนส์ ชอบสีกางเกงมันมาก ใส่หมวก แบบน่ารักๆๆๆๆ แล้วอมไอจุ๊บกะจุ๊บด้วย (อ่อ...แล้วอิจีก็แบบโยกหัวบ่อยมาก) แฟนคลับก็เดินตามกันเป็นขบวนเลย ลงบันไดเลื่อน มันเข้าไปร้าน ZARA แต่ไม่ได้ตามเข้าไป ปล่อยมันเป็นส่วนตัวบ้าง แค่ที่ทำอยู่ ก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน ถ้าวันนี้มันอารมณ์บูดก็คงกลับเลยแหละ แต่มันยังยิ้มแย้มดี ก็เลยรอๆๆ อยู่ที่ร้านนี้นานพอตัว แล้วมันก็เดินต่อ แล้วแบบเหมือนมันคงกำลังลังเลว่าจะเข้าร้านรองเท้า (ยี่ห้อไรจำไม่ได้ อยู่ข้าง Coach) แฟนคลับก็ต้องชะงักตาม แบบว่าตอนนั้นแหละ ... เห็นมันขำ คงฮาอยู่ แล้วสุดท้ายก็เข้าไปดูรองเท้าแป๊บนึง แต่คิดว่าคงไม่ได้อะไร (เหมือนว่าสต๊าฟอยากดูมากกว่า เพราะเห็นมันเข้าไปนั่งรอเฉยๆ นั่งเป็นคุณชายเชียว) ก็เดินต่อไปที่ร้าน Chanel ดูมันเข้าแต่ละร้าน - -; เด็กบร้าอะไรก็ไม่รู้ แต่งตัวเก่งเกิ๊น เข้าไปถึงก็ไปดูสร้อยคอ พินิจพิเคราะห์อยู่นานเลย มีลองใส่ด้วยนะ เฮ้อ...มันน่ารักเกินไปแล้วนะเนี่ย แล้วรู้สึกว่าตอนหลังจะไปนั่งรอพวกสต๊าฟเกาหลีซื้อของเหมือนกัน พอเสร็จจากตรงนี้ก็มีรถมารับหน้าร้านเลย คนก็เยอะขึ้นด้วย ดูมันก็เขิลๆอยู่เหมือนกัน แต่ว่ามันเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปแฟนเพลงด้วย จะน่ารักไปถึงไหนฟระเนี่ย แล้วเรากับไอโมยืนอยู่ข้างนึงเต็มๆ รู้สึกอาย >.< พอไปถึงลิฟท์มันก็เข้าไป ยืนอยู่ในสุด แต่โบกมือให้ตลอด จนลิฟท์ปิดเลย ชอบชอตตรงสุดท้ายนี้มาก แบบว่าเป็นภาพสโลโมชั่นสุดๆ แล้วเราก็กลับบ้านไปนอนตายอย่างมีความสุข (ได้ข่าวทีหลังว่ามันไปเดินเกษรต่อ)

ป.ล. วันนี้ถึงแม้จะไม่ได้จับมือกับจีก็ตาม (คนอื่นๆมีโอกาสแต่ขี้เกียจ 555) แต่รู้สึกว่ามีความสุขมาก ดีใจที่เห็นมันยิ้ม เห็นมันหัวเราะ เห็นมันอารมณ์ดี เพราะ 2 วันที่ผ่านมา เจอแบบหน้าไร้อารมณ์ตลอด ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ดลใจให้อิจีมันอารมณ์ดีแบบนี้ ก็ขอบคุณด้วยจริงๆ  

เครดิตความประทับใจวันนี้ แด่น้องพลอย น้องโอม น้องน้ำ (น้องนิสัยน่ารักมากๆ และมีความเชี่ยวชาญสูง) และทีมงานทุกคน ที่สำคัญ คือ เด็กผู้ชายที่ชื่อควอนจียง ขอบคุณสำหรับวันนี้จริงๆ (-/\-)

Edit : เอารูปออกแล้วฮับ มาไวก็ได้ยลกันไป อิอิ เมื่อวานนี้คนเข้ามาดูเยอะมาก แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน 555 แถมยังมีขาจรมาเยี่ยมบลอคเราด้วย ขอบคุณมากๆค่า (ก็นานๆจะมีเรื่องให้เขียนกับเค้าซักที)