EP.3 Shining Little Light Glowing in The Shadow
posted on 25 May 2007 15:57 by ueno:: วันที่ 4 ธันวาคม 2004 ::
ครั้งนี้เป็นครั้งที่ไม่คาดไม่ฝัน ได้รับ SMS จากพี่นัญว่าเจย์จะมา ตอนแรกดูผิด นึกว่าพรุ่งนี้ ก็ร้องไห้ไปหนึ่งรอบ เพราะออกจากบ้านไม่ได้แน่ๆ จนเจ๊เป้เอาไปดูปรากฏว่าเป็นคืนนี้ก็ดีใจมาก เพราะวันนี้ขอพ่อไปเที่ยวสวนสนุกที่อิมแพคไว้นานแล้ว แต่เราก็ยังไปเที่ยวนะ เกรงใจพวกพี่กิ๊บ พี่ออม ไปเหวี่ยงๆอันสองอัน หัวใจเกือบวาย เริ่มทนไม่ไหว บอกความจริงออกไป ก็เลยบึ่งไปแอร์พอร์ต ตอน 3 ทุ่ม ก็ไปรอตรงทางออก พี่นัญก็โทรมาบอกว่ามาแล้ว ใส่เสื้อแจคเกต สีน้ำเงิน ใส่หมวก ใส่แว่น (นี่มันจะมาก่อการร้ายป่ะเนี่ย) ประมาณ 10 นาที มันก็เดินออกมา เห็นตั้งแต่ตอนเลี้ยวมาเลย ตื่นเต้นอีกแล้วตรู (เมื่อไหร่จะหาย) ถ้าไม่ได้ตาฝาด เราว่าเราได้จับมือกับมันคนแรก ^_^ (ไม่รู้ว่ามันดียังไงเหมือนกัน แต่ก็ดีใจไปแล้ว *haha*) ครั้งนี้ต้องบอกว่ามันทำให้หลงรักมันเลยง่ะ (แล้วที่ผ่านมายังหลงไม่พอเรอะ) คือคนเอาของให้เซน เจี๋ยก็ใจดีหยุดเซนให้ คนที่มากะเจี๋ย ผู้ชาย โหดๆ ชื่อไรไม่รู้ก็นับเลขถอยหลังประมาณว่าตรูให้เมิงอีก 20 วิ แต่พอเดินไปได้อีกนิดหน่อย มันก็หยุดเซนให้อีก ^o^ ก็เดินตามๆไปจนถึงรถ (เราเดินตามมะค่อยทัน ตรูขาสั้น มันเดินเร็ว พี่นัญบอกว่ามะชอบให้รุม เราก็ไม่รุม เชื่อฟังทุกอย่าง 555) พอถึงรถ ก็ขึ้นไปเลย แต่ก็ต้องรอสัมภาระ จิปาถะมากมาย เราก็พยายามส่องเข้าไปในความมืด อย่าหวังว่าจะเห็นค่ะพี่น้อง มันมืดสนิท ไม่ได้เคาะกระจก ยืนดูอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่ได้ติดกระจก เกลียดมากๆพวกทำแบบนั้น แต่ทันใดนั้นเอง เจี๋ยก็หยิบมือถือออกมาเปิด (นึกถึงมือถือพานาแบบพับๆไว้) แล้วก็โบกไหวๆอยู่ 2-3 ที จำได้ว่าไม่ได้กรี๊ดออกมา แต่ตกใจจนถอยหลังไปเลยอ่ะ 555 ไม่รู้ว่ามีใครยืนอยู่ตรงนั้นบ้าง แต่ก็มีคนเห็นนะ แต่ขอคิดเข้าข้างตัวเองซักครั้งละกัน ว่ามันเล่นกับเรา 555 เพราะมีเราที่ยืนตรงที่มันนั่งคนเดียว เป็นเหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุดของเราเลยล่ะ

ขำรูปนี้

ชอบรูปนี้...มากมาย

:: วันที่ 10 ธันวาคม 2004::
วันนี้กลับแล้ว ใจหายอีกแล้ว กลับตั้งแต่หกโมงเช้าเลยก็มีคนรู้เยอะขึ้น ให้หมวกมันไปด้วยแหละ ใส่ไม่ใส่ไม่รู้ แค่ได้ให้ก็ดีใจแล้ว *_* 55
- ครั้งนี้เขียนสั้นๆ เพราะเคยเขียนไว้ใน Bloggang แล้ว
- วันนี้ popcorn radio มีช่วง special jay chou ด้วย 14.30 - 16.00 นั่งฟังอยู่ มีความสุข อุตส่าห์รีบกลับมาฟัง มันไม่เหมือนเปิดฟังเองอ่ะ 55 แต่ดีเจ เอิ่ม..ออกเสียงเพลงเพี้ยนมากฮ่ะไม่ไหวๆ-"-
Wo Yuan Yi
(เพลงที่เจย์ร้องกับเจ๊เถาตอนเจ๊ไปเยี่ยมบอสัด)


อ่านแล้วตะเถรตก....ทำเอาป้าตกใจ เพราะไม่ได้อ่านวันที่ นึกว่ามาจิงๆ เสียงแหบในลำคอไปแล้ว...ป้ากิ๊บนี่ไม่ไหวเลยเนอะ
จำได้ๆๆวันนั้น เล่นอย่างหนุกแล้วสองพี่น้องเหมือนมีฟามลับ...แหม ฟามลับอย่างงี้ชอบอยู่แล้ว เจี๋ยน่าร๊ากกก....
ดีใจที่น้องปิ๊กดีใจ และยิ้มได้อย่างหน้าบาน
คิดถึงเน๊อะ ดอนเมืองเนี่ย เมื่อก่อนไปบ่อยกว่าไปสยามซะอีก 555+ เว่อไปม่ะ
มีอะไรให้นึกถึงเป็นความทรงจำดีดีมันก้อดีเนอะ
เม้นยาวโคด....
#1 By Gifto San (58.8.11.127) on 2007-05-25 16:11