Give Me Perfect Sunday

F4(Not)Forever 

55 ใช้ชื่อแบบนี้อาจจะดูโหดร้ายไปหน่อย แต่ความจริงก็คือความจริง เราเริ่มชอบเอฟตั้งแต่ตอนอยู่ประมาณ ม.4 ได้มั้ง ชอบจากการ์ตูน พอรู้ว่ามีละครก็หามาดู ทีนี้ติดกันทั้งพี่ทั้งน้อง ตอนช่อง 3 จัดงานแบบรอบพรีวิว ก็ยังไปดูกับเค้าด้วย ได้ฟังเสียงพากย์ครั้งแรก ตลกดี ^^ จากละครก็เริ่มหาแผ่นรายการมาดู ตอนนั้นยังโหลดอะไรกับเค้าไม่เป็นเลย ขยันซื้อกันอย่างเดียว หรือตอนที่โหลดเป็นแล้ว มันก็ยากลำบากมาก เพราะมันยังไม่มีไฮสปีด ต้องเปิดคอมทิ้งไว้ทั้งคืน แต่ช่วงที่ชอบเอฟมันเป็นอะไรที่มีความสุขมาก เพราะได้บ้ากับพี่ แบบมีเรื่องให้คุยกันได้ทุกวันอ่ะ

ชอบเอฟทำให้เราได้เริ่มชีวิตของการตามดารา ฝึกความอดทนกันสุดๆ ครั้งแรกเลยที่ไปรอเฮียที่โรงแรม แบบตอนนั้นอะไรก็เชื่อเค้าไปหมด สุดท้ายก็ไม่ได้เจอ มันเลยอาจฝังใจว่าครั้งหน้าก็ต้องไม่พลาดอีก แต่คือชอบเอฟมันเป็นอะไรที่ได้พลาดบ่อยมาก แบบเจอตัวยากมาก ขนาดตอนที่ไจ๋มาถ่ายโฆษณายามาฮ่า ถ้าวันนั้นไม่ตัดสินใจผิด เราคงได้เจอไจ๋ระยะประชิดที่โรงแรมสุโขทัยไปแล้ว ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ ต้องมีทางให้เลือกเสมอ สุดท้ายวันนั้นก็ได้แต่เห็นหัวไจ๋ไกลๆ แต่ที่ชอบสุดคือตอนที่ไปเข้าแถวรอเอาบัตรงานเป๊บซี่ที่ world trade แบบมานั่งคิดตอนนี้แล้วทำไปได้งัย คือต้องรอพ่อหลับ แล้วย่องกันออกมา รอตั้งแต่เที่ยงคืน กว่าจะรับบัตรอะไรเสร็จ 11 โมงเช้า สุดยอดอ่ะพี่น้อง ภูมิใจ 55+ ความทรงจำสุดท้ายที่เก็บเกี่ยวมาได้ก็คือ งานคอนที่เมืองไทย กับบัตรราคา 6000 บาท 2 รอบ มันเป็นอะไรที่รอกันมาหลายปีมาก วันที่มันมีคอนมันเป็นอะไรที่ตื่นเต้น ดีใจ ถึงตอนนี้เลิกชอบไปแล้ว ก็ไม่เคยนึกเสียดายเลย ตอนนั้นเจ๊เป้ได้ทำงานแล้วด้วย ก็เลยได้เข้ามีตแอนด์กรี๊ดกันไป เป็นความทรงจำที่ดีสุดของเราแล้วมั้ง  

นอกจากการตาม เราก็ยังชอบไปงานมีตติ้ง และก็ได้มีโอกาสจัดงานมีตติ้งกับเค้าด้วย (ถึงจะไม่ค่อยมีประโยชน์) การไปงานมีตฯ ทำให้เราได้รู้จักคนอีกมากมาย ทั้งที่ดีและไม่ดี ทั้งที่ทำให้หัวเราะและร้องไห้ แต่เราถือว่าทุกอย่างมันเป็นประสบการณ์ ทำให้เราเข้าใจโลกนี้มากขึ้น และถึงเราจะชอบไจ๋ แต่เรารู้สึกว่าเรารู้จักคนที่ชอบเคนมากกว่าอีก อาจจะเพราะเรายังเด็ก ไปไหนมาไหนก็ไปกับพี่ตลอด แต่ก็นั่นแหละ มันก็อาจจะเป็นเหตุผลบางส่วนที่ทำให้เราไม่อาจอยู่ในหมู่คนที่ชอบคนคนเดียวกันได้ คนจะคบกันถ้าไม่ไว้ใจกันมันก็จบ เพราะพวกแฟนคลับด้วยกันเองก็เป็นส่วนหนึ่งเหมือนกันนะที่ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยที่จะรักไจ๋ต่อไป...(แต่บางทีมันอาจจะเป็นแค่ข้ออ้างก็ได้ ใครจะไปรู้)

แต่ตอนที่ยังไม่บาดหมางกัน พูดตรงๆเราก็มีความสุขมากกับการได้อยู่ใน ZZC ได้เล่นในพันทิพ ได้ไปนั่งรับสมัครสมาชิก ได้ทำนู่นทำนี่ในแบบที่เราพอจะทำได้ ได้รู้จักพี่ส้มกับพี่เจี๊ยบ พี่สาวที่ยังน่ารักกับเราเสมอ

อีกกลุ่มที่จะไม่พูดถึงไม่ได้ก็คือ KCC ความจริงก็คือไม่ได้ชอบเฮีย แต่ไปงาน KCC ทุกครั้งเลย 555 เป็นงานมีตที่กลับมาเมื่อยกรามทุกครั้ง (เพราะหัวเราะมากไป) แล้ว 2 พี่น้องก็บ้ากันจริงๆ เพราะวันที่เค้าให้สมัครสมาชิก ก็ไปกันก่อนเวลา ทำให้เลขสมาชิกต่อของสต๊าฟเลย แต่ก็ยังยอมกันไม่ได้ คือเจ๊เป้ต้องมาก่อน อะไรแบบนี้ หลังจากนั้นก็พยายามจะมีส่วนร่วมตลอด แต่บางทีเวลาไปกินข้าวอะไรแบบนี้ เราก็คิดเหมือนกันว่าไปสะเหร่อรึป่าว 555 แต่ทั้งหมดที่ทำไปก็เพราะเรารู้สึกว่าเวลาอยู่กับ KCC มันทำให้เรามีความสุขจริงๆ ขอบคุณพี่พี พี่กริ๊ง พี่กิ๊ฟ พี่ออม พี่ติ๊ด มากมาย

สุดท้ายก็คือ SSG ตั้งกันได้งัยเนี่ย 555 สั้นๆก็คือ เราได้ฮุบเพื่อนเจ๊เป้ทุกคนมาเป็นของเราหมดแล้ว เป็นกลุ่มที่ดีจริงๆนะ ^_^

His Name is Zhoujielun

หลังจากบอบช้ำทางจิตใจมาจากไจ๋ เราก็เริ่มมาหลงรักคนหน้าละม้ายคล้ายลิงคนนี้ ไม่รู้จะบอกได้รึป่าวว่าเรามีโชคกับคนๆนี้ ทั้งตัวมันเอง และที่ทำให้เราได้เจอเพื่อนดีๆ(กับเค้าซักที) เจี๋ยเริ่มทำให้เราเชื่อมั่นในการส่ง SMS ของเรา (จนตอน SJ ลองส่งดู ก็ปรากฏว่าได้เหมือนกัน แต่ยกให้คนที่เค้าชอบไป) เพราะงานมีตของเจี๋ยทั้ง 2 ครั้ง เราก็ได้ไปทั้ง 2 ครั้ง ไม่มีครั้งที่แบบไปรอ แล้วไม่เคยเจอเลย แต่ถ้าเราอยู่ประเทศอื่น เราอาจจะไม่ได้อะไรแบบนี้ก็ได้ แต่ยังไงก็ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ตอนชอบเจี๋ยมีความสุขมากๆ แต่ก็ทุกข์มากเพราะรักมากด้วย (เน่าอีกแล้วตรู) เป็นผู้ชายที่ลืมยากจริงๆนะ...เจี๋ยหลุน

คนแรกที่ได้รู้จักกันสำหรับคนคนนี้เลยก็คือ พี่นัญ รู้จักกับพี่นัญ ตั้งแต่ตอนที่พี่นัญยังเป็น KCC จับมือไปดูคอนเจี๋ยด้วยกัน ช่วงนั้นคุยโทรศัพท์กันบ่อย ทั้งเรื่องผู้ชาย ทั้งเรื่องเรียน 555+ เป็นพี่สาวคนนึงที่เรารักจริงๆ

รูเจย์ จริงๆไม่ค่อยรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนในนั้นเท่าไหร่ เพราะไม่ค่อยจะได้โพสคุยอยู่แล้ว มารู้จักก็เวลาที่มาตาม รู้จักจากพี่นัญ พี่เก๋ แต่บางทีที่พี่นัญหายตัวไป เรารู้สึกซึ้งใจกับพี่อุ๋ม พี่ก้อยมากๆ เพราะ 2 คนนี้แบบไม่ทอดทิ้งเรา ดูแลเราตลอด หลังๆก็มาสนิทกับพี่แช อาจจะไม่ใช่เพราะเจี๋ย แต่ก็ยังดีที่ได้มารู้จักกันนะ >.<

กลุ่มป้าๆ ด้วยความที่เข้าไปเล่นในบอร์ดเจย์ แอดคนนู้นคนนี้มาคุยไปเรื่อย สุดท้ายก็เหลือกันอยู่ 4 คน (ได้งัย) เป็นกลุ่มที่ไม่ตามเลยจริงๆ ป้าๆจะถนัดซื้อหนุ่มๆมาดูกันมากกว่า โดยเฉพาะป้าอุ้ม ซื้อทุกคน ถ้าเหมาทั้งเกาะได้คงทำไปแล้ว ป้าเดย์ก็ถนัดโหลด โหลดโลด ทำให้คุนปิ๊กพลอยได้ไปด้วย แหะๆ ป้าดีน ก็เหมือนจะชอบเจย์มาก แต่ป้าเคยไล่อันดับหนุ่มๆให้ เฮ้ย..ทำไมเจี๋ยอยู่ต่ำขนาดนั้นล่ะ แต่เราก็รู้จักกันมานานแล้วจริงๆ ที่ต้องนัดกินข้าวกันวันเสาร์ มันเริ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เจอกันกี่ครั้ง นับไม่ถูกแล้วเนอะ

AF II with O+ & Kunwan

ได้กลับมาบ้ากับเจ๊เป้ต่อ ไปดูคอนเสิร์ตครึ่งหลังนี่ทุกวีค ไปก็เจอแต่คนหน้าคุ้นๆทั้งนั้น ฮา.. คราวนี้เราตัดสินใจกับตัวเองแล้วว่า จะไม่เข้าไปพัวพันกับพวกแฟนคลับอีก ยิ่งคนที่มีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆ ยิ่งปัญหาเยอะ ถ้าไม่ได้ไปตามกับเจ๊เป้และพี่ออม ก็ไปคนเดียวเลย ดีไม่มีคนแย่งซีน 555+ แต่แรกๆที่ตามโอ๋ ก็ไม่วายมีคนรู้จักจนได้ ขนาดอยู่เฉยๆของเรา เรียกได้ว่าตอนบ้าเอเอฟเป็นอะไรที่สาหัส เพราะสามารถหาตัวเจอได้ง่าย เลิกเรียนเมื่อไหร่ ไม่ต้องกินข้าวกัน เพิ่งเข้ามหาลัยแทนที่จะอยู่คุยกับเพื่อนๆ ก็เริ่มเชคละ วันนี้มันมีงานอะไรกัน ก็ไปหมด ช่วงแคมปัสทัวร์นี่แบบรู้จักโรงเรียนในกรุงเทพเพิ่มขึ้นจริงๆ 55 สถานวิทยุไปมาหมดแล้ว แต่เราว่าตอนชอบว่านมันไม่ได้ทรมานเท่าไหร่ ออกแนวมีความสุข มีคนทำให้กิ๊บกิ๊วไปวันๆ

TVXQ with micky yoochun

รู้จักวงนี้มาได้ชาติกว่า แต่ไม่เคยจะสนใจ จนได้มารู้จักกับสมาคมแม่บ้านดงบัง โม มีน แหวน ก็แบบดีว่ะ...มีเพื่อนที่เรียนมหาลัยเดียวกันแล้วชอบอะไรเหมือนๆกัน เราก็เริ่มหาคลิปมาดู ตอนแรกก็หลงยุน กะแจ แต่ตอนได้มาดูคลิปบอลลูนเท่านั้นแหละ เลยกลายเป็นชอบมิคไป คือช่วงบอลลูนเป็นอะไรที่มิคน่ารักค่อด แบบใจเต้นทุกเวอ 555+ ชอบเสียงมิคด้วย แล้วโหลดดงบังเป็นอะไรที่คุ้มค่าแก่การรอคอย เพราะคลิปมันชัดดี (เกี่ยวมั๊ย) ก็เริ่มไปสิงอยู่ที่ห้องคอม แต่ก็ไม่ได้มากเท่าใจอยาก เพราะต้องทำรายงาน แต่มันมาจบไอตอนที่เพิ่งจะสอบไปเนี่ยแหละ คือไม่สามารถหยุดกิเลสของตัวเองได้ อ่านหนังสือน้อยมาก ตื่นเช้ามาก็เปิดคอมโหลดเลย แต่เรารู้สึกว่ากับดงบังเรามาช้าไปแล้ว ตามคนอื่นไม่ทัน มันเส้านะ

ยังไม่กล้าเขียนถึงคนต่อไปนะ...555 ยังไม่สามารถสรุปกับตัวเองได้เหมือนกัน จริงๆเบื่อตัวเองมากเลยตอนนี้ อยากมีคนที่ชอบจริงๆซักที คือขอให้ได้มีคนที่เราชอบก็พอแล้ว ตอนนี้รู้สึกเคว้งๆ ไม่มีหลักแหล่ง ลอยไปตามน้ำ ชื่อใครเข้าหูมาที ก็หันตามไปที (แต่ในใจก็อยากให้คนต่อไปเป็นจียง 555) แต่จะเป็นใครก็แล้วแต่ ต้องอย่าลืมว่าต้องชอบอย่างมีสติ