18 : We may loose our focus ?
posted on 29 Sep 2009 14:35 by ueno in Diaryคิดถึงบล๊อกมากๆ อยากเขียนอะไรหลายอย่าง แต่ไม่สะดวกใจ 555 เอาเป็นว่าตอนนี้เขียนเท่าที่เขียนได้ไปก่อนเนอะ เมื่อ(หลายๆ)อาทิตย์ก่อนไปสอบ TU-GET มาแล้วอ่ะ ผลสอบก็ออกมาแล้วด้วย (ไวมาก) 0_0 คะแนนน้อยจนน่าใจหาย เหอๆ หมดความมั่นใจในการสอบ CU-TEP ไปเลย
วันนั้นคุยกับพลอย อยากไปเรียนต่อเกาหลีด้วยกันมากๆ ความจริงปัญหาติดอยู่ที่คนในครอบครัวเนี่ยแหละ การจะให้เขาเข้าใจเราในทุกๆเรื่องมันเป็นไปได้ยากมาก ยิ่งเหตุผลของเรามันก็ดูฟังไม่ขึ้นด้วย บวกกับความเป็นห่วงต่างๆนานาๆ
ความฝัน กับ ครอบครัว ไปด้วยกันไม่ได้ใช่ไหม ?
จบเรื่องเรียนต่อไปก่อน ถ้าสอบติดแล้วเรียนที่เมืองไทยก็ดีเหมือนกันแหละ ยังไม่ัมั่นใจในตัวเองว่าจะเรียนอินเตอร์ไหว เกิดมาชาติหน้าของเก่งภาษาอังกฤษเลยนะ รู้่สึกเป็นตัวอุปสรรคขัดขวางทุกสิ่งอย่าง 5555
ตอนนี้ปัญหาใหญ่ในชีวิตคือ คจย จะมีโซโล่คอนเสิร์ตสิ้นปีนี้ค่ะ เจ็บปวดอีกแล้ว โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ เป็นต้นปีหน้าไม่ได้หรอเนี่ย
ข้อความข้างบน เขียนทิ้งเอาไว้เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน เหมือนมันสั้นเกิน จนไม่อยากจะ publish ให้เปลืองเอนทรี่ 555+ ว่าจะเขียนต่อก็ดันแบบว่าเจอขาเดี้ยงเสียก่อน จนไม่นึกอยากทำอะไร
พูดถึงเรื่องขาเดี้ยง ตอนนี้ต้องกลายเป็นเด็กเฝือกไปอีกอย่างต่ำ 3 อาทิตย์ (หมอก็ยังไม่รับปากด้วยว่าจะเอาออกได้รึยัง ต้องดูอาการอีกที) น่าเบื่อมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พยายามจะไม่หงุดหงิด แต่บางทีมันก็อดไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้รวดเร็วดั่งใจ จะไปนู่นนี่ก็ต้องเสียเวลา ช๊อปปิ้งก็ไม่ได้ ดูเหมือนช่วงนี้ดวงเรื่องสุขภาพของเราตกอย่างแรง วันเกิดปีนี้ไม่ขออะไรมากเลย ขอให้สุขภาพดี ไม่เจ็บป่วยอีกก็พอแล้วอ่ะ เฮ้อออออ....
งานหนังสือกำลังจะเริ่มขึ้นแ้ล้ว งานที่เรารอคอยในทุกๆปี งานที่รู้สึกว่าเราไ้ด้ใช้เวลาอย่างเพลิดเพลินและมีความสุข แต่....ขาอย่างนี้จะเดินยังง๊ายยยยยยยยยยย ขัดใจมากๆๆๆๆ แต่ความคิดว่าจะไปเจอวานวานยังคงมีอยู่่ค่ะ ที่นู่นเขามีรถเข็นให้ยืมไหม 5555 จริงๆก็เดินได้นะ แต่ต้องให้ราชรถมาเกยถึงหน้าประตูที่ใกล้ที่สุด ไม่งั้นก็ต้องเผื่อเวลาในการเดินทางนิดนึง
พยายามจะทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม หมอบอกว่าเดินได้เหมือนคนปกติ แต่เราก็สงสัยว่าถ้าเราเดินแบบไม่บันยะบันยังเนี่ย ขามันจะิยิ่งอักเสบมั๊ยนะ 5555555555
ป.ล. ยังคงกลัดกลุ้มกับเรื่องเรียนต่อ แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะอ่านหนังสือมากๆ (ข้ออ้าง 55)